Hard geluid is nog geen herrie.

‘De WHO scherpt de definitie van lawaai aan. Op papier leven miljoenen Nederlanders nu ineens in de herrie. Maar de betekenis van herrie is toch voor iedereen anders? Een stadsbewoner maalt niet om passerende trams, iemand op het platteland kan zich al ergeren aan de buurman die op zondagochtend het gras maait.’ Deze en andere vragen legt Trouw verslaggever Marco Visser in dit artikel voor aan Tjeerd Andringa van de Rijksuniversiteit Groningen.

Dr Tjeerd Andringa is geluidswetenschapper. Hij wijst er in deze korte video op dat geluidshinder in de stad niet gaat over wetenschappelijke metingen maar over betekenis en beleving. Door afwisselende ruimte te scheppen voor zowel levendigheid als ontspanning voorkom je een uniforme geluidsdeken waarin niemand zich echt thuis voelt. “Waar ik een groot voorstander van ben is kijken naar onze leefomgeving en ervoor te zorgen dat we veel diversiteit hebben. ‘In een goede geludisomgeving kun je echt tot rust komen en zorgt ervoor dat je stressniveau naar beneden zakt. En een slechte geluidsomgeving - veel mensen wonen in een slechte geluidsomgeving - zorgt ervoor dat je niet meer helemaal tot rust kunt komen. Dat je altijd een beetje stress hebt.“

De wereldgezondheidsorganisatie WHO maakte woensdag bekend de geluidsnormen aan te scherpen. Voortaan geldt voor wegverkeer 53 decibel als geluidsoverlast. Dat is een veel strengere norm dan de Nederlandse grenswaarde van 65 decibel.