Voortdurend Afgeleide Aandacht

“Je opnieuw leren concentreren is een van de grootste uitdagingen van onze tijd.” zegt schrijver Alain de Botton. “De afgelopen tien jaar heeft een ongeëvenaarde aanslag laten zien op ons vermogen om onze aandacht langdurig op iets te richten,” schreef hij in 2010 in het essay On Distraction. “Stil gaan zitten en nadenken, zonder te bezwijken voor het onrustig reiken naar een of ander elektronisch apparaat, is ons bijna onmogelijk geworden.”

crowded_subway_hong_kong.0.jpg

Linda Stone, voormalig staflid van zowel Apple als Microsoft, heeft de term Continuous Partial Attention (Voortdurend Afgeleide Aandacht) bedacht, om de wijdverspreide en uitputtende toestand te beschrijven die je waarschijnlijk wel kent. Eenvoudig multitasken werd ingegeven door het verlangen om productiever te zijn en om meer vrije tijd te scheppen voor vrienden, familie en plezier. “Maar Voortdurend Afgeleide Aandacht wordt aangejaagd door een verlangen om niets te missen,” schrijft ze.

“We telefoneren tijdens het rijden en zitten tijdens een etentje te sms’en onder de tafel. Voortdurend Afgeleide Aandacht gaat om een kunstmatig gevoel van een constante crisis, een gevoel dat je leeft in een wereld die permanent aanstaat. Het geeft stress, het overweldigt je en je voelt je onvervuld. Het brengt ons vermogen om te reflecteren, beslissingen te nemen en creatief te denken in gevaar.“

Het vervelende gevolg van concentratieverlies is een verontrustend gevoel van verdeeldheid. We voelen ons dan niet gecentreerd; hebben geen samenhangend gevoel van wie we zijn. Concentratie is het kalmeren en focussen van onze aandacht, dat er voor zorgt dat we minder snel worden afgeleid. Wanneer we onze aandacht richten, wanneer we bewust zijn van onszelf, werken de schijnbare tegenstellingen in onszelf in eendracht en harmonie samen. Door eenvoudige aandachtsoefeningen versterken we het gevoel bewust aanwezig te zijn en daarmee ervaren we meer samenhang en verbinding.

Uit het boek “Werkelijk gelukkig door de kracht van meditatie” van Sharon Salzberg.