Een te vol leven?

“We werken minder, maar we hebben meer te doen. We hebben meer vrije tijd, maar we slapen minder. Terwijl we klagen over de drukte, de gejaagdheid en dreigende burn-outs, plannen we onze dagen vol.” Deze en andere paradoxen van onze tijd staan beschreven in het boek “Rusteloosheid’ van de Belgische filosoof en medicus Ignaas Devisch.

Al eeuwenlang zoekt de mens een uitweg voor een probleem dat hij zelf veroorzaakt: een te vol leven. Maar is die rusteloosheid werkelijk een probleem, of is het juist een van onze voornaamste drijfveren? Passie, creativiteit en verlangen bestaan bij gratie van ongedurigheid, aldus de filosoof. In weerwil van alle pleidooien om te vertragen en de roep om spiritualiteit en ascese, breekt de auteur in dit boek een lans voor de positieve kanten van een mateloos leven.

‘Een zalig tegenwicht voor de massa boeken die zeggen dat je het wat kalmer aan moet doen. En een gids voor een mateloos leven.’ aldus een recensent. “Dat we aan het einde van de dag tijd te kort komen, heeft niet zozeer te maken met een drukke samenleving maar met onze eigen verlangens en keuzes. “

Tegelijkertijd met het door onszelf vol geplande leven, proberen we steeds met nieuwe technieken die drukte te lijf te gaan, om vervolgens deze technieken te gaan overgebruiken. “Als we evenveel emails zouden versturen als we vroeger brieven schreven aan elkaar, dan zouden we veel tijd over hebben. Maar wat we nu doen, is dat we die nieuwe technologie overgebruiken waardoor we aan het einde van de dag minder en niet meer tijd hebben.”

In feite praten we over iets waar we heimelijk toch een beetje van genieten. Stel je eens voor dat we niks te doen hebben, dat er geen drukte meer is. Volgens Devisch is het probleem wat we dan hebben nog veel erger. “Dat probleem heet verveling. En met verveling kunnen we veel slechter omgaan dan met het idee dat we het te druk hebben.”