Blijf met je poten van de stilte.

Schrijft Jabke d. Bouma de dag voor dodenherdenking in het NRC. Ze vervolgt met een krachtig pleidooi over de waarde van stilte. “Want stilte is, na vrijheid, toch het hoogste goed dat we hebben. Het is in ieder geval net zo kwetsbaar als vrijheid, het kan elk moment kapot en dan banjert iedereen er weer met zijn modderpoten overheen.” Er ligt heel wat verrassende gevoelens verscholen in het gesprek over stilte. Wat een spannende paradox. (met dank aan Vicky Serao)

q4lxtl1ab6cv_wd640.jpeg